FT. 
ÄFDEEL. 
INK. 
Hoorp- 
STUK, 
Eiger 
Fogel, 
Geftalte, 
42 DBEsSCHRYVING 
& 
zeer gretig zyn om de Eijeren uit te zuigen of 
de Jongen op te vreeten, zig fomtyds wel een 
halve Myl hooger op in ’t Land begeeven , om 
een beter Hol tot hunne Broedplaats te zoeken. 
Miffchien is het om die reden , dat zy hunne 
Neften veelal maaken onder de Geneverboo. 
men, gelyk LiNNavs aanmerkt (*5). 
In geftalte en grootte zyn zy als een middel. 
foort tuffchen de Ganzen en Eenden. Het 
Mannetje is op de Rug wit, als ook aan de 
Hals en Borft, doch op de Buik zwart, gelyk 
ook de Ben en Pooten: en de Kop van boven 
is glimmend zwart. Aan het Agterhoofd heeft 
het een witte dwarsftreep ; het bovenfte van 
den Hals is bleek-groen; de Staartpennen zyn 
zwartagtig, de buitenfte wederzyds met een 
witte tip. Het Wyfje is rosagtig-bruin , met 
zwarte dwarsvlakken gefprenkeld; den Buik en 
de Staartpennen bruin; den Kop en ’t bovenfte. 
van den Hals met langwerpige zwarte vlakken. 
Rajus merkt aan, dat, in beiden, de Pluimp- 
jes, die de zyden van den Bek bekleeden , we. 
derzyds in een hoek voorcloopen tot aan ’t mid= 
den der Neusgaten (onder de Neusgaten); ’t _ 
‚welk aan deeze Soort byzonder ware en hy in, 
geen andere Eenden ooit waargenomen. had, 
De Moer (zegt hy) leidt de pas uitgekomen. 
Jongen naar Zee, en‚ met dezelven weg gaan- 
de, kykt zy nooit om naar ’t Land: werwaards 
zy vertrekke is onbekend, | 
Dee. 
(*) Faun. Suec. Pp 33 
