IT. 
ÄFDEEL. 
XXV. 
Hoorp- 
STUK. 
idd 
ed AEN Bas 
n 
64 BDESCHRYVING 
tien Eijeren te gelyk: zy maaken hear Net 
onder Haagen, in de ruigte van ’c Boflchagie , 
ja zelfs fomwylen in ’ Geboomte, als wan- 
neer zy de bekwaamheid hebben, zo men wil, 
om de gekipte Jongen met den Bek te vatten 
en om laag te brengen, in het Water. Men 
oordeelt, dat de tamme van de wilde afkomftig 
Zyn. De kortheid, dikte en agterwaardfe plaat- 
zing hunner Pooten, maaktze tot zwemmen 
zeer bekwaam, maar geeft hun een loggen, 
waggelenden Gang in ’t loopen. Ook zyn zy 
zwaar van Vlugt, gelyk de andere Watervo- 
gelen. 
De Woorden dee een flaauwer en gro. 
ver Stem dan de Eenden, die fcheller zyn van 
Geluid. Wanneer zy meer dan gewoonlyk kwa. 
ken, met de Wieken klapperen en veel be- 
weeging maaken op het Water, zo is ‘er door- 
gaans Regen op handen. Wanneer hun Borft- 
been roodagtig is, in de Voor-Winter, worde 
daar uit een zwaare Koude voorfpeld. De Boe- 
ren, in Switzerland , houden de blaauwheid van 
derzelver buitenfte Spieren - Vleefch voor een 
teken van een fchoonen Zomer. De Ouden 
hebben reeds de manier van Eendehokken te 
maaken aan de hand gegeven. Valgens her be- 
rigt van de Reizigers zyn de Chineezen in dit 
ftuk zeer vernuftig, kweekende ‘er een ontel- 
baare menigte van op de Rivieren. Zy laa- 
tenze in de Ryftvelden loopen, om het On- 
Kruid uit te wieden en het Íchadelyk Ongedicrt 
de 
