Wilde 
Kenden. 
Gebruik, : 
66 __ BESCHRYVING 
derdaad veel grooter dan de Zenuwen van ee, 
nigen anderen Vogel met een ronden Bek. 
De gefialte der Eenden vereifcht geene be- 
fchryving , als genoegzaam bekend aan iedereen. 
Hunne kleur verfchilt eenigermaate, doch zo 
veel niet als in de Hoenderen. Onder de wil- 
den worden ’er gevonden, die grooter dan ge- 
woonlyk zyn , Stoer- Eenden genaamd; doch 
anders noemt men de wilden gemeenlyk Spies 
gel. Eenden of gekraagde. Sommigen derzel- 
ven zyn Afchgraauw „ anderen gevlakt. Allen 
hebben zy dit met de tamme Eenden gemeen, 
dat de Kop en ’t bovenfte van den Hals van ’t 
Mannetje praalen met een heerlyke groene 
kleur, die een weerfchyn heeft van Goud en 
een fierlyken Purpergloed. De Borft der Woor- 
den is Kaftanie-bruin, zy zyn een weinig groo- 
ter dan de Wyfjes; anders is ’er , in de Herfft. 
geen verfchil tuffchen beiden. 
Het Vleefch der wilde Eenden wordt beter 
geagt dan dat der tamme of Hok- Eenden, die 
allerley onzuiverheden der ftilftaande Wateren 
inzwelgen. In de Genees- en Heelkunde wordt 
derzelver Vet aangemerkt zeer kragtig tot 
Pynftilling, verzagtend en oploffende te zyn: 
weshalve het in veelerley Winkel-Zalven komt. 
Aan ’t Bloed wordt een tegengiftige kragt toe- 
gefchreeven. Een levendig opgefneden Eend 
wordt geoordeeld tot Geneezing van ’t Kolyk 
te dienen, wanneer men hem op den Buik van 
den Lyder legt. 
35) Eend 
