DÊR ZAAGCGEBERKKEN, 77 
by een gedreeven hebben, op eene luftige wy- 
ge. Dikwils worden zy over den Buit oneenig ; 
en fcheuren malkander de Viffchen uit den Bek. 
De Jongen moeten doorgaans de Ouden de 
voorkeur laaten, om dat zy niet zo behendig 
noch zo gaauw in ’t vangen zyn. Als zy allen 
hunne Maag wel gevuld hebben, zwemimen zy 
zagtelyk naar de diepte te rug. Op zulk een 
wyze ftormen zy den geheelen Herfft door, 
voornaamelyk als het Wolkige en Sneeuwige 
dagen zyn, tot dat alles met Ys bezet raakt. 
Menigmaal ftellen zy hunne Viffchery aan, e- 
ven als men een Zegen uitwerpt , en hebben 
nog meer manieren, om den Vifch magtig te 
worden, die niet minder aardig zyn; zo dat 
een vernuftig Aanfchouwer zig niet genoeg over 
hunne behendigheid ken verwonderen. 
Behalve den Vifchvangft zvn de Duiker-Gan- 
zen cok wegens hunne Vederen en Vleefch van 
groote nuttigheid.. Men vangtze, des Voor- 
jaars, in de Sweedfche Scheeren , met Netten 
en Schietgeweer in groote menigte: men zout- 
ze in, droogt en rooktze, even als andere Wa- 
tervogelen. 
(4) Zaagbek met een neerbangende Kuif, van 
onderen zwart, bet Lisbaam wit, de Rug 
u. 
ÄFDEEL; 
XXVI. 
Hoorp- 
STUKs 
IV. 
-Albellgs, 
Witte Non. 
zwart , de Wieken bont. PLXXXVIE, 
| De F2. 2. 
(4) Mergus, criftâ dependente fubtusnigrâ , Corpore 
albo, Dorfo nigro, Alis variegatis. Syft. Nar. X. Mergus Ti- 
nus. HassELq. Jter. 268. Merpus major cirrhatus. Ray, 
„Áv. E35. Serrator minimus, Capite niveo , Cervice Genise 
“Lb Deer, V, Stur, qus 
