DER PAPPEGAAY-DUIKEREN. 87 
pn Menfch een geheel ftuk Vleefch van de 
dl, 
Hand kunnen byten. Met deezen en met de weg 
Klaauwen , die niet minder fcherp zyn  weeten zy 5 
zig wonderlykte verweeren tegen hunne Vyan- 
den, fleepende een Raave „als zy dien by de Keel 
beet kunnen krygen, met zig in Zee, daar hy 
dan verdrenken moet. In hun Neft leggen 1 ZY s 
altoos, op de Rug. 
De Lund of Zee-Pappegaay is grooter dan 
een Duif en kleiner dan een Eend. Zyn kleur 
is van boven zwart, van onderen wit; die van 
den Kop , aan de zyden, en van de Keel vuil 
wit-graauw; met een zwarte Halskraag; de 
Staartpennen zwartagtig. De Bek, wiens kleur 
naby den Kop blaauwagtig en naar ’t cnd toe 
road is, heeft eene zonderlinge gedaante- doo 
zyne ingroevingen , welker getal drie is sake 
zyds; één in het blaauwe, één in het roode 
gedeelte van de Bovenkaak. LINN«us zegt, 
dat dezelve niethaakig is, BrissoN, dat hy een 
weinig krom is aan ’t end; gelyk onze Afbeel- 
ding toont, die van hem ontleend is : doch in de 
Befchryving van Noorwegen, door den Heer 
‚ PoNroPPiDANs, vind ik aangemerkt, dat de 
Bek van den Lund geheel krom geboogen zy, 
als een Pappegaay’s Bek; hoewel wat dunner en 
aan de zyden breeder , met aardige geele, roode 
en zwarte {treepen verfierd „ en de Afbeel. 
ding, welke hy van den Lund geeft, wylt zeer 
duidelyk die kromte aan (*), Zyne Vleugelen 
ZYN; 
(*) Batur, Bift. tan daor eg, II .Th, bl, 163, 
ll, Deer, v, Stuk. TN 
XVI, 
OOFD= 
STUK. 
