… bk A 
Ni 
Á 
haan 
4 
94 BESCHRYVING mn 
jj, _vindtze ook niet anders dan ver van * Strand sen F 
ÄFDEEL. de Viflchers „die van Bergen in Noorwegen tot 
XXVIIL, den Zeehonden.of Heilbotten-Vangft op een 
Hoorp- ib ; 
smug, droogtes,dien Zee legt, uitgaan, bemerken 
dat zy dezelve zyn genaderd; wanneer zoda- 
nige Vogelen rondom hunne Schuiten huppe: 
Jen, om het Ingewand te bekomen ; waar op 
zy zeer verflingerd zyn. Indien een hunner 
van de Viflchers met een Stok geflagen of met 
een Steen gefineten wordt, zo dat hy in on- 
magt valt; dan vergaderen veele anderen ron- 
dom denzelven en trekken of pikken hem zo 
lang, tot dat hy weder op ftaat. Of dit ges 
fchiede, om hem, indien hy. dood ware, op te 
vreeten , is onzeker doch zo onwaarfchynlyk 
niet, als dat hy door dit pikken wederlevendig _— 
worde, gelyk de Vifichers elkander wys maaken. 
De Noorfche naam is Hav- Heft of Haff-Hert. 
Zyn grootte is ongevaar als een Meeuw of 
als een Eend: zynde kort van Lyf en dik van 
Borft, met kleine Vleugelen: een Kop die wel 
__ paar den Kop van een Havik zweemt, wegens 
: de kromte van den fnavel. De kleur der Vede. 
ren, boven op ’t Lyf, is graauwagtig, onder 
wit, gelyk de buiteníte Staartpen , wederzyds 5 
die van den Bek geelagtig aan ’t end: de 
Neusgaten bruin; de Pooten graauw. Men 
vinde hem ook op ’t Eiland St, Kilda, bewes- 
ten Schotland, van waar zulk een Vogel door 
een Engelfchen Lord aan den Heer RrAüMur 
was gezonden, 
| (2) One 
