N: 
Webret. 
XXX. 
HoorD, 
STUK. 
Pefikaan. 
Gebruik 
van den 
Zak, 
© 
108 BESCHRYvING 
derheden aangaande deeze Vogelen. Hy hads 
twee Jongen aan een Stokje vaft gebonden, 
die door de Moer gevoed. werden, welke des 
nagts boven nun op den tak van een Boom 
fliep. Zy zyn, buiten hunnen Vifchvangft, zeer 
luy en traag, flaapende een groot gedeelte van 
den Dag. Somtyds vangen zy den Vifch ge= 
Iyk de Meeuwen , doch hunne logheid in ’% 
vliegen maakt bun An toe niet zeer bekwaam. 
De Wyfjes leggen en broeden hunne Eijeren 
op den platten Grond, zonder een Neft tc maas 
ken. Hy vondt ‘er eene, die op vyf Eijeren 
zat en de moeite niet wilde neemen van op te 
ftaan , toen hy voorby ging, geevende hem 
alleenlyk eenige ftooten met den Bek en fchreeu- 
wende, wanneer hy haar floeg om van de Ei. 
jeren af te gaan. Zy zyn onreiner, zegt hy; 
dan de Ganzen en Eendvogelen. 
In ’t jaar 1745 werdt een Pelikaan , levendig, 
van de Kaap der Goede Hope te Londen ge. 
bragt ensnaderhand voor Geld vertoond , heb. 
bende zulk een grooten Zak of Krop, dat de 
Oppaffer 'er met gemak zyn Hoofd in konftee- 
ken. In de Menagerie te Verfailles heeft men 
er verfcheidene gehad, waar van geene geftor- 
ven is in minder dan twaalf Jaaren tyds. De - 
Amerikaanen dooden deeze Vogelen niet om hun 
Vleefch, welk taay , thraanig en gant{ch on- 
fmaakelyk is, maar om dien Zak te krygen; 
waar van zy gebruik maaken als een labaks- 
‘Tasje of Geldbeurs. Wanneer men dien Zak 
„Van 
