CAERS 
’ 
DER KROPGANZEN, 117 
len, dat men ’er, als zy dood geflagen wor- 
den, fomtyds een ongelooflyke veelheid van 
in hun Lyf vindt. En, fchoon de Keel van 
deezen Vogel zo naauw is, dat men werk heeft 
om ‘er twee Vingers te gelyk in te fteeken, 
kan zig dezelve doch zodanig uitrekken , dat 
men wel Botten vindt in de Ingewanden, van 
een half Elle breed. Op ’t Land komende, 
{tellen zy zig met den Kop in den Wind , om 
hun Lyf te droogen : dach dit gefchiedt maar zel. 
den en zy zyn doorgaans nat; ’t welk de reden 
is, dar men van iemand , diezyne Kleederen niet 
droog weet te houden , voor een Spreekwoord 
zegu: Hy is zo nat als een Skarv. Ook wordt 
aan een nat , verkleumd, onredzaam Menfích, 
{potswyze de naam gegeven van deezen Vogel, 
Men vindt ook dergelvke Vogelen in Ame- 
Kh. nBäter LE CoMTE zegt,:dat in ‘China de 
Kormorans den Vifchvangft geleerd worden, 
even als men, hier te Lande, de Honden en 
Vogelen op de Jagt afrigt. Een Viffcher kan 
er gemakkelyk honderd regeeren. Zy zitten 
{lil op het boord van de Schuit, tot dat zy aan 
de plaats der Vifchery gekomen zyn, en wag. 
ten het. Teken af, ’t welk hun tot een fein 
dient; wäar op zy aanftonds zig van boord be- 
geeven, en ‘t is verwonderlyk te zien, met 
welk een vlyct zy hunne Prooy tragten op te 
doen; zo lang duikende en weder boven ko- 
mende, tot dat zy van een Vifch meefter zyn 
geworden, dien zy dwars in de Bek neemen, 
ke Deer. V‚, Srux. H 3 en, 
& N 
Re E 
H. 
ÄFDEEL. 
XXX, 
Hoorp. 
STUK, 
Hunne 
Vifch. 
vangit. 
