DER KROPGANEEREN. 128 
Hun Vleefch is eetbaar, en zy dienen de Noor- 
fche Boeren tot Spyze, zo wel als den Schot- 
ten, die van het Vet, inzonderheid, als een 
Geneesmiddel gebruik maaken. Deeze Vogel 
‘bemint zyne Jongen zodanig, dat het zeer ge- 
vaarlyk is die aan te randen. 
De grootte en geftalte is byna als die van 
een gewoonen Gans. De kleur der Vederen 
van ’t geheele Lyf is wit, na de eerfte rui 
jing, uitgenomen de grootfte Slagpennen, die 
zwart zyn , gelyk ook de Pooten. De Jongen 
zyn, op ’t bovenfte van ’t Lyf, uit wit, don- 
ker-bruin, en zwart gemengeld. De Ouden 
hebben een geelagtige Streep of ftreek van 
Veeren op den Kop, Hals en Rug, en fommi- 
gen íchynen een roodagtige Kuif op ’t Hoofd 
te hebben: ten minfte wordt dit verzekerd van 
de Hav-Sule, die in de Winter verfchynt aan 
de Noorfche Kuften; doch deeze heeft ook de 
Rug en de Vleugelen blaauw. Aan de zyden 
van den Kop heeft hy kaale plekken, waar in 
de Oogen {taan, gelyk de Kormoran, doch zo 
groot niet. In plaats van Neusgaten zyn ’er 
twee geutjes, op de zyden van den Bek, die 
taamelyk lang is en blaauwagtig, met een uit- 
flek als een Tand, wederzyds, by de punt van 
deszelfs kromte, gewapend; waar door hy de 
Viffchen zeer vaft kan opvatten. Men vindtze 
altoos zeer vet en de Jongen worden voor een 
Lekkerny gehouden en duur verkogt in Schot. 
Jand. 
1, Deer, V, Stux, ’t Schynt 
Apr. 
ÂFDEELs 
XXX, 
HoorD- 
STUK. 
Jan van 
Gente 
Geftalte, 
