vÂN DE MeEeEuweEN 145 
die zig geneeren met Haring of andere kleine 
Vifchjes uit het Water te haalen. Zulks doen 
zy op een geheel andere wyze dan de Duikers 
en zyn tot duiken niet bekwaam ; ook ziet men 
ze zelden zwemmen. Zy vallen, gelyk ieder- 
een weet, plotsling uit de Lugt op het Watet 
| neer, en ftygen met hunne Preoy weder naar 
om boog. Wanneer zy in menigte over zeke- 
re Inhammen vande Zee, in Noorwegen, zwees 
nd OR 
ÄFDEELs 
XXXL 
Hoorp= 
STUK. 
ven, zo ontdekt het Strandvolk, dat het tyd zy; 
om de Netten of Hoeken naar Zee-Vifch uit te 
werpen. Aan die Hoeken worden de Meeuwen 
zelf gevangen; nict om het Vleefch te eeten, 
maar om de Veeren, welken men hun, tegelyk 
met. de Huid, van ’t Lyf haalt, 
Deeze Vogels maaken hun Neft niet ver van 
Lee, inzonderheid op de uitfteekende hoeken 
Lands en drooge Zandbanken aan den Oever; 
de Scheeren genaamd, die fomtyds bedekt zyn 
met zulk een menigte van Mecuwen, dat zy 
zig van verre geheel wit vertoonen. Cok blykt 
zulks uit de menigte van Eieren , welken men 
aldaar inzamelt: want ieder Vogel legt op ’t 
hoogfte drie Eijeren, welken van ’t Mannetje 
en Wyfje, beurtlings, den tyd van veertien Da: 
gen, worden gebroed. De longen zyn, het 
eerfte Jaar, doorgaans graauwagtig, en zulks 
kan aanleiding gegeven hebben tor de verme: 
nigvuldiging der Soorten. | 
Onder ‘deeze Meeuwen worden fommigen 
graauwe Meeuwên genoemd , die een geelen Bek 
1, Daer, V. Stuk, K en 
