“VAN DE MerEUWEN ast 
Geflagt-naam van Stercorarius aan gegeven, die 
het zelfde zal willen betekenen. 
De Noorwegers, die hem Fo- Eyf, 
Vogel-Dief , of enkel Áyuffa noemen, verze- 
keren, dat het hem niet alleen te doen isomde 
Vuiligheid der Meeuwen, maar dat hy dezel 
ven; als ’t hem doenlyk is, ook hunne Prooy 
7 
afhandig maakt. In Sweeden heet hy Labben 
en, men heeft ’er dikwils gezien, hoe hy de 
Meeuwen dwingt, om huune Prooy aan Hem 
over te geeven. Hy flaat den een voor ‚den an. 
deren na, met zyne Vleugelen, tot dat zy de 
Vifchjes ‚die zy gevangen hebben, weder uit 
braaken of ‘hunne Stront laaten vallen : dit worde 
van hem g retig ingeflokt. De Meeuwen zyn 
ook ten ui ke verfchrikt, als zy deezen Vo- 
gel gewaar, worden, en fchreeuwen ke yk ‚ doch 
zulks baat hun weinig. we e gelegenheid 
ontftaat fomtyds een hevig Govert tuffchen de 
Labben en de Meeuwen, doeh één Labbe kan 
wel drie Meeuwen {pits knie want het is 
een zeer ftoute Vogel. De Laplanders noemen 
„hem Chibu, de Finnen Merito. 
Het Strandvolk heeft ten decle zyn vermaak 
ten-deele nuttigheid van de Labben. Men ziet 
‘er zelden meer dan twee of drie te gelyk: want 
deeze Vogels komen, zo ’t fchynt , piet uit 
Zee, dan om de Schoolen van Haring en Sprot 
te volgen, en dus firekken. zy aan de Vifichers 
tot een teken , dat dezelven het Land naderen. 
Zeer gretig is by om de genen, dic hem toe- 
Jl. Deer, Ve STUK. K 4 ge. 
\ 
IH. 
ÄFDEEL, 
dat is SAX. 
Hooros » 
STUK. 
