TL 
ÁFDEEL. 
XXXIV. 
HoorpD- 
STUK, 
156 „BescuHRyviRe 
met de volgende. De Switzers noemen hem 
Schnirring ‚ de Duitfchers, by Straatsburg , Spy- 
rer of Speurer, en de Engelfchen , opfommige 
plaatfen , Spurre of Scraye , de Schotten Pictarne, 
de Sweeden Tarna, Den laatftgemelden Engel- 
fchen. naam heeft hy van wegen zyn yzelyk 
fchreeuwen. | 
’t Is een Vogel, die omtrent de grootte van 
een Poelsnep heeft, met een dun en lang Lig- 
haam, en de {taart als die van een Zwaluw ge- 
vorkt. Van onderen is de kleur fpierwit , van 
boven bleek Afchgraauw: de top van ’t Hoofd 
zwart. De Bek is lang,regt, rood, doch aan 
t end zwartagtig; de Pooten zyn rood. Hy ís, 
zelfs in de Noordelyke deelen van Europa, 
aan de ftaande Wateren gemeen. 
De Zee- Zwaluw, die van Ovriepo befchree- 
ven wordt, was grooter dan een gewoone Duif 3 
van kleur , op de Rug ,donker Afchgraauw , of 
grys, zo men ’t noemt; van onderen wit: de 
Wieken fpits: fnel van vlugt. Hy fchynt als 
de Zwaluw langs de Oppervlakte van 't Water 
te ftryken, tot het bejaagen van zyn Prooy. 
Tegen den avond vergaderen zy zig, door ’ 
geduurig vliegen vermoeid zynde , veelen by een 
en zitten op de Oppervlakte van het Water. In 
de diepe Zee komen zy omtrent vyftig Mylen 
van den Zuidelyken Uithoek van Engeland , het 
Lands End genaamd „of van Kaap Lezard, het 
eerftevoor,en van daar door den geheelenOceaan, 
tot aant Eiland Madéêra , worden zy dikwils ge- 
zien, 
Ki 
A44 
