1 
ÁFDEEL. 
AR 
HoorFD- 
STUK. 
136 _BEsSCHRYVING 
zy, regt tegenftrydig met de Oijevaaren, in ’t- 
koude Saizoen Vrankryk komen bezoeken , en 
Rav getuigt, dat men ‘er, des Winters, groote 
Vlugten van ziet in de Broekige Landen van 
Lincoln en Kambridge , aan de Ooftzyde van 
Engeland. ’tIs blykbaar, dat zulks door een 
ingeeving der Natuur gefchiede , om op de Ak- 
kers de overgebieevene en gevallen Aairen, of 
het pas gezaaide Winter-Graan, op te zoeken 
tot hunne Spyze: want hunne Maag is tot het 
verteeren van Koorn gefchikt. | 
Veelen , ondercuflchen , hebben gemeend, 
dat deeze Vogelen tegen den Winter ook naar 
het Zuiden vertrekken; om dat zy „als ’t ware, 
geen Voedzel in de Noordelyke Landen zou- 
den kunnen vinden, noch aldaar beftaan we- 
gens de Koude (*). Dit verkeerde denkbeeld 
vervalt thans t'eenemaal , nu men verzekerd is, 
dat de meefte Watervogelen Noordwaards aan 
trekken om open Water te vinden ; wanneer 
alles omftreeks de Ooftizee is toegevroozen (4). 
Uict het voorgemelde blykt zulks niet alleen, 
maar men weet ook , dat zy al vroeg in ’t Voor= 
jaar in Sweeden zyn,en ‚daar voortgeteeld heb- 
bende, zig hier en derwaards verfpreiden. Zy 
weeten zelfs die plaatfen weder te vinden, 
daar zy veele Jaaren agtereen genefteld heb- 
ben 
(*) Zijt. Nat. des Animaux par les Medecins d'Or- 
Jeans. Paris 1756. Tom. IIL p. 124. 
(}) Zie bladz zr, hier voor. 
