a Jae dà AA nde kad 
Es 
of Ei fi 
188 BESCHRITVIN®G k 
1. of andere Roofvogelen „'op de Vogel-Jagt afge. 
AFDEEL. rigt , zyn ’er noodig , om éénen Kraanvogel 
an neer te {tooten en te overmeefteren; waar uit 
sruK, dan een Gevegt in de Lugt ontftaat, dat niet ' 
onaangenaam te befchouwen is. Men vindt de 
Kraanen,in de Plakkaaten van ons Land , ook ge- 
teld onder het vliegend Wild of Edel Gevogel- 
te, dat men niet fchieten mag - of vangen, noch 
de Neften berooven (*). | 
De jonge Kraanen zyn tembaar: men noemt- 
ze in ’t Latyn Wipiones, en door dezelven op 
te voeden heeft men ontdekt, dat deeze Voge- 
len wel veertig Taaren kunnen leeven. De Edel- 
lieden in Poolen, zegt men , trekken hun de 
Pennen uit de Staart, en , die plaats met Olie 
begietende, zo groeijen ’er witte Penne-Veeren 
in de plaats, die by hun zeer in agting zyn, 
alzo zy ‘er hunne Mutzen mede verfieren, Het 
zelfde wordt, met meer waarfchynlykheid , aan- 
gaande de Tarters verzekerd. Eertyds werden zy, 
gelyk de Ganzen, gemeft om te eeten, en van 
de Jongen kan men zeggen, dat zy niet on- 
fmaakelyk zyn. Zelfs is het gebruik deezer 
Vogelen , tot Spyze , aangemerkt geweeft als 
een goed Middel tegen het Winderig Kolyk, 
en om het Zenuwgeftel te verfterken. Het 
Vet heeft niet minder kragt dan dat der Ganzen 
en wilde Eendvogelen. | 
Het 
(*) Zie „Art. 36 van 't Plakkaat op de Houtveftery 
en Jagt, in Holland en Weftvriesland. Gr. Plakkaatb. 
IV. D, bl. 526, en Nederl, Jaarb. van 1750, bl, z080. 
= rr 
A 
