hef ad 
Ns k 
nf 
194 BescHRyyvrngg® 
yr September en Oktober. In ’t laatft van Augus- 
AFDEEL. tus zag hy 'er cenige duizenden over Konttanti- 
ee nopolen vliegen, die uit Rusland of. Tartarie 
stug. fcheenen te komen. Ook heeft de Heer Saw, 
Oijevaar. Omtrent het midden van April onder den Berg 
Carmel ten anker leggende , groote Vlugten van 
deeze Vogelen Noordooftwaards zien trekken. 
Anderen {tellen de plaats van hun Winter-Ver. 
blyf in zekere Landftreek van Afie. 
_ Alle deeze Getuigeniffen komen den Heer 
KLEIN onvoldoende voor. Hy meent, dat hect 
onze Oijevaars niet kuanen geweelt zyn, wel- 
ken Snaw zag; om dat wy dezelven gewoon: 
lyk reeds voor ’tend van Maart, als boden van 
‚ de Lente, verneemen, en dat zy zelden voor 
September vertrekken. Hy ftelt de verdwyning 
der Oijevaaren buiten Gefchil; doch hy agt het 
_ waarfchynlyk, dat zy niet uit het Land hunner 
Geboorte verhuizen, en zou veeleer gelooven; 
dat zy tegen den Winter in Poelen en Moeras. 
1e fen onder Water kroopen, om in ’t Voorjaar 
daar uit wederom levendig voor den dag te ko= 
n (*): een Gevoelen, waar van ik de onge- 
rymdheid reeds omftandig heb aangetoond (4). 
Linneus verzekert, dat zy, over de Middel- 
landfche Zee, naar Egypte en Ethiopie vertrek. 
ken; houdende by Zomer huis in de middelfte 
deelen van Europa. 
De 
(*\ Zie het Vertoog, genaamd Onderzoek waar de Oigen 
vaaren overwinteren, in het IL Deer der Uitgez. Vera 
band. bl. 260, 
(1) In het IV. Srux deezer Nat. Hiftorie, bladze 12. 
* 
