hd er * hi 
’ „ 
É 
Haa BESCHR?®YVvVING 
nn len , met hunnen langen krommen Bek. Zy | 
AFDEEL. leggen vier Eijeren en broeden in de Maand 
a April. Hun Vleefch is niet onaangenaam van 
sruk, fmaak, en was by de Ouden, van wegen de 
Wulp, zeldzaamheid , meer in agting dan dat der 
Kieviten. 
Geen Vogel is ‘er, zegt BELON, die, naar 
evenredigheid van het Lyf , den Bek zo lang 
heeft, als de Wulp. In grootte evenaart hy 
een Kapoen, ten naaften by. De langte des 
Beks is nagenoeg zes Duimen, en dus omtrent 
een derde van die des Lighaams, van den Kop 
tot aan ’t end der Staart. De kleur der Veeren, 
over ’t geheele Lyf, is zwartagtig, doch met 
vaale randen op de Rug, witagtig op de Borft, 
en rosagtig wit aan de Keel. De Buik en Stuit 
zyn wit: de voorfte Slagpennen zwart, de vol- 
gende met wit gevlakt. ’tSchynt dat de gene, 
dien BrissoN bybrengt, het Wyfje zy; de- 
wyl hetzelve , aan de-Kop , Hals en Borft, 
bleek-grys is , met overlangfe bruine vlakken 
getekend, en op de Rug zwartagtig met gryze 
vlakken, volgens LinNaus. Miffchien dat de 
Kleur , in verfchillende Geweften , merkelyk 
verfchille, Ook heeft BrissoN een witten Wulp, 
met geelagtige Pooten. 
f 
VI. (6) Snep met den Bek beogswyze „ de Pooten 
P heopus. | blaauaw- 
Kleine, ek 
(6) Scolopax Roftro arcuato , Pedibus coerulefcentibus, 
maculis Dorfalibus fufcis rhomboidalibus. Faws. Suec. 149, 
Pheopus altera (, Arquata minor. GESN. «„£y. SOC. ALDR. 
Orn. 
