Ei 
vÁN DE SNEPPEN. 227 
daar voort naar Engeland, de Nederlanden en 
de Noordelyke deelen van Europa. Zeker Schry- 
ver wil, dat zy voor hun Vertrek uit Engeland 
met elkander paaren; dewyl menze niet , dan 
tweeaan twee, ziet wegvliegen. 
t Zyn Vogelen, die in ’ Kreupelbofch. of 
aan de kanten van Slooten en in de Tuinen op 
Wormen aäzen ,„ welken zy dikwils uit den 
Grond wroeten met hunnen langen regten Bek. 
A 
AFDEELs 
XLI. 
HooFpe 
STUKe 
Tegen den avond komen zy uit de Boffchagie, 
en begeeven zig in de Weidlanden om te drin- 
ken en haaren Bek te fpoelen , die door zulk 
een manier van Aazen zeer vuil wordt, Zy vlie- 
gen niet gaarn zeer hoog, en myden het Ge- 
boomte in hunne Vlugt, als ook den Wind ; 
doch eenige opening in ’t Kreupelbofch of 
Ruigte ziende, ftuiven zy zeer onbefuisd daar 
door, en loopen dus, als ’t „ware moedwillig „ 
in de Netten, die door ’t Landvolk voor hun 
gefpannen zyn. Men kan , door te letten op 
den koets, dien zy tegen den Avond neemen , 
hun gemekkelyk vangen : want, zonder fout , 
keeren zy langs den zelfden weg te rug. Om 
reden hunner domheid en onvoorzigtigheid in 
deezen; zyn de Engelfchen gewoon den naam 
deezer Vogelen op iemand, die zig als een Gek 
gedraagt , toe te paflen. Ook worden ’er fom. 
tyds Strikken voor gefpannen, aan de kant van 
VYyvers of Slooten, Anders zyn zy, hoe log 
ook van Vlugt, wegens het {nel voortfchieten , 
gelyk de Patryzen ‚ niet wel te betrappen. 
1. Deer, V‚STUK, P a } De 
3 
pe 
EEn 
ge 
ed $ re 
ica 
