VAN DE SNEPPEN. 253 
‚de Nederlanden en Noordelyker. De Vlugt 
van ’t Mannetje is zo hoog en {nel, dat men 
zyn Geluid wel hoort ‚ doch hem naauwlyks in 
't Gezigt kan krygen. Hunne Verblyfplaats is 
in broekige Landen of in ’t Riet , alwaar zy 
hun Voedzel haalen , t zy uit eenige vetrig- 
heid der Aarde , of van Wormpjes en Infekten. 
Hun Gefchreeuw } gelykende , eenigermaate , 
paar dat der Kieviten , wil men , dat een voor- 
teken zy van Regenbuijen of Onweer, 
De grootte deezer Vogeltjes is genoegzaam 
bekend , overcreffende niet veel die van een 
Kwartel. De Bek en Staart zyn ieder derdhalf 
Duim lang en ‘t Lyf maar drie Duimen ; waar 
uit blyke dat zy den Bek zeer groot hebben en 
daar van met niet minder regt den naam voeren 
dan de Sneppen. Zy hebben een zeer fraaije 
mengeling van kleuren, van boven zwartagtig 
en bleekvaal: van onderen wit , aan de Keel 
_ vaal: de Kop met drie, de Rug met vier bleek- 
vaale ftreepen overlangs: de Stuit zwartagtig 
met wit overdwars geftreept: de Staartpennen 
zwartagtig, aan ’tend vaal, met zwarte dwars. 
ftreepen : de Bek bruin , de Pooten groen. 
agtig. | | 
Nog een Snepje is ’er, maar half zo groot , 
en van kleur ruim zo fraay , ’t welk van de 
Franfchen twee voor één , van de Epgelfchen 
balf-Snepje en oak Fack-fnibe of Fud-Cock gehe- 
ten wordt. Sommige Franfchen noemen het 
Fouton en de Katalogners, in Spanje, Becadell, 
Ï, DEEL, Vs Sruk E Je de 
Tt 
ÄFDEEEs 
KE. 
Hoorp._ 
STUK, 
