WN 
DE WATERHOENTJES. 07 
In ’t Eegelfch noemt men hem Coot : in ’c 
Franfch Foulgne , Morelle of Fudelle. 
__ De Koeten zyn in de Noordelyke deelen van 
Europa zeldzaam, doch gemeener in Vrankryk, 
alwaar zy overwinteren. Zy onthouden zig 
op Rivieren, Meiren en Slooten, eetende Zaad 
en Kruiden , en zwemmende byna altoos of 
loopende langs het Water. Men vindtze byna 
nooit op ’t Land,en hun Neft zelfs ‚dat uit de 
Bladen van Gras of Riet is famengefteld , heeft 
geen andere vaftigheid dan het Riet, waar in 
het gemaakt wordt, om niet met den Stroom 
weg te dryven. | 
De grootte van den Koet is ongevaar als een 
middelmaatig Hoen, waar van de geftalte ook 
niet veel verfchilt. Rav fchryft hem de zwaarte 
van vier-en-twintig Oncen toe. De kleur, zegt 
hy, is overal zwart , doch aan de Borft en 
Buik bleeker en Loodkleurig. BRIsSON zegt, 
dat hy van boven donkerer , van onderen blee. 
ker Afchgraauw is, de Kop en Hals zwartagtig, 
de randen der Wieken wit. Boven den Bek, 
die anderhalf Duim lang en witagtig blaauw is, 
verheft zig een Vleezige, zagte, gladde bult, 
die men hunnen Kaalkop noemt. De Pooten 
zyn bruinagtig, en hebben, aan ieder Lid der 
Vingeren, een foort van rond Vlies, aan beide 
zyden. 
Een grooter Soort van Koet, die door Lin- 
NEUS te vooren onder den naam van allerzwart- 
| fle 
Xl. DEEL, V. Stwx, 
IH. 
AFDEELs 
KEVE 
Hoord- 
STUK. 
Groote 
oet, 
