292 BESCHRYVIENG VEN 
II. te. Ook kan men de Pennen, om te fchryven, 
ÁFDEEL, gebruiken, even als die der Ganzen en Zwaanen. 
B: De Franfche Akademiften geeven , in hun 
stuk. Werk over de Natuurlyke Hiftorie der Dieren, 
Ontleed- de Ontleedkundige befchryving van zes Trapgan- 
bee “zen (*) ‚ daar ik het hoofdzaakelyke zal uittrek- 
ken. Het Oorgat, ’t welke , zo men wil ‚ den 
naam gegeven heeft aan deezen Vogel, hadt 
niets buitengewoons: in fommigen was het met 
een weinig langer Veeren gedekt ; doch de Vogel 
hadt, op ver naa, zulke large Ooren niet, als 
het Juffertje van Numidie, dat, zo zy giffen , 
voor den waaren Otus der Ouden te houden zy. 
De Lever was zeer groot en hadt een aanmer- 
kelyke Galblaas, welker Buis, die in fommigen 
korter in anderen langer was, naar dat zy uit 
den bodem of hals van de Galblaas kwam, in 
eenigen twee Duim hooger in den Nugteren 
Darm uitliep, dan de Leverbuis, in. anderen 
onmiddelyk daar boven, gelyk gemeen is aan 
de meefte Vogelen. 
De Krop _ ARISTOTELES, zeggen zy, merkt aan, dat 
en Maag. de Trapgans geen Krop heeft. In onze Onder- 
werpen was de Zwelgpyp overal naauw, ver- 
wydende zig alleenlyk , en'een weinig dikker van 
Wanden wordende, effen voor haare famenvoes 
ging met de Maag , terlangte van omtrent twee 
Duimen. Op die plaats waren een menigte Klie- 
ren s 
(*) Mem. pour fervir a U Hift. Natur. des Animaus, 
Tom, UI P, zr, p. 119. Owvrages adoptéz, p. 31e 
