DE T RAPGANZEN, 293 
ren, als de holletjes der Honigraaten , tuffchen 
de verdubbeling der Vliezen van de Zwelgpyp 
geplaatít, welker Loosbuifje zeer zigtbaar was. 
Men zagze door het binnenfte Vlies heen, en 
gedrukt zynde gaven zy Vogt uit in de Keel; 
zynde die geheele Toeftel vecl duidelyker dan 
in de meefte Vogelen (*). De Maag vertoonde 
zig, in de eerfíte opflag , als die der Hoenderen; 
doch, geopend zynde , bevondt men dat haas 
re hardheid alleenlyk uit die van het binnenfte 
Vlies fproot, zynde het Vleezig gedeelte zeer 
dun. Het binnentte Vlies, naamelyk, was niet 
alleen dik en hard, maar op verfcheide wyzen 
geplooid, gefronfeld en gedraaid , geelagtig van 
kleur , en in zyn famenhang niet vereenigd 
met het binnenfte dunne Witte Vlies van de Krop, 
daar het als tegen aan gevoegd was. De Maag 
vondt men, in eenigen deezer Vogelen, gevuld 
_met Steentjes ‚en met Penningjes , die ’er , in een, 
ten getale van negentig waren, zynde , door 
de wryving, grootelyks afgefleeten , doch zon- 
der eenig teken van verbeten te zyn door eenig 
fcherp Vogt. 
Hi 
ÄFDEEL. 
DAA Do 
Hoorp- 
STUK. 
t Gene ATHENE Us van de EEclandde der iGedurite 
Traps 
(*) De Heer Epwarps merkt op, dat voor aan de 
Keel der Trapganzen een Zak of Blaas ontdekt zy, die 
haaren Mond of Ingang by de Tong heeft en welke 
fchynt te dienen om eenen Voorraad van Water voor 
deeze Beeften te bewaaren. Die Zak hieldt wel zeven 
Wyn-Pintjes ieder van een Pond; doch in het Wyfje 
vondt men zulk een Zak niet. „Av. p. 73 
1, Desi, V, StuKe ENE 
