DE STRUISVOCELS, 32í 
Dod-Aars, om dat de Staartveeren als tot een gr, 
bol Mees rold zyn; behouden. AFDEEL: 
_Deeze Vogel is, volgens de befchtyving van _ Le 
OR LN TPN berk _, __HooFD« 
BoNrius , van grootte tuffchen den Vogelftrüis _srom: 
en een Kalkoenfe Haan: het Lyf dik en rond, pod.Aars 
met zagte gryze Veeren bekleed: de Kop groot 
en met zeker Vlies, dat naar een Käper zweemt „ 
overdekt: hy heeft gtoote zwärte Oogen; een 
lange fterke Bek, wyd ván gaaping : kleine Vlet. 
ken die geelagtig zyn, en de Stuit bedekt met 
een dod ván gekrulde Vederen : de Beeneh 
geelagtig, dik, zeer kort, miet vier lange als 
gefchubde Vingeren, die met zwarte Nagelen 
zyn gewapend. Anderen melden, dat hèt end 
des Beks haakig omgektomd Zy. 
Den Dod-Aars merkt men, in % algeïtieen , 
als een Inwooner van Mauritiis aan, doch ik 
vind onder de Vogelen van dat Eiland, thans 
Pifle de France , hem door den Abt pe va 
Carre niet opgetekend. Miffchien zal hy ehs 
door längheid van tyd en het mienigvuldig Jaa- 
gen „ reeds geheel zyn uitgeroeid: want hy was 
traag van gangen dom, wordende ligtelyk ge. 
vangen ‚ zegt Bortius. LEGUAT fpreekt van 
een Vogel de Reus genaamd , die ’er in ’t laatít 
der voorgaande Eeuw nog in menigte was, met 
zeer lange Pooten; wiens Kop zes Voeten vän 
den grond kwäms; Iyviger dan een Gans, geheel 
Wiet van kleur, doch onder de Vleugelen een 
weinig rood; aazende in Moeräffige plaatfen , 
en een zeer fmaakelyk Wildbraad uitleverende, 
Mer 
I; Desi, V. Stuk; p 
