a WU 
A en 
324 BESCHRYVING VAN 
s1. tyd duurt en de Opvoeding van hun Jong, ’t 
ÁFDeEb. welk verfcheide Maanden noodig heeft om op 
heks zig zelf te kunnen beftaan, laaten zy geen Vo- 
stuk. gel van hunne Soort, binnen de tweehonderd 
Ded-.Aars.SCchreeden in ’t ronde, by hun Neft komen; en 
%& is zonderling, dat het Mannetje alleen de 
Mannetjes en het Wyfje de Wyfjes verjaagt. 
Wanneer het Jong groot gebragt is „ houdt nog- 
tans het Paar zig by een ; hoewel zig , fomtyds, 
met anderen van hunne Soort Vleefchelyk vers 
___mengende, 
Gebruik. Deeze Vogels waren niet zeef fchuuw voor 
de Menfchen ; maar men konze niet tem- 
men ; welk een moeite ook , daar toe , door 
LecvAr en zyne Medgezellen werd aange- 
wend. Zo dra men ze gevangen hadt, lieten 
zy Traanen vallen, zonder te fchreeuwen , en 
wilden geen Voedzel ter wereld nuttigen. Op 
de Vlakte konden zy hun ter loop inhaalen, en 
dus gemakkelyk meefter worden. Men vondt 
dat zy altoos een Steen in de Maag hadden, 
bruin van kleur, van grootte als cen Hoender- 
Ey, een weinig robbelig, plat aan de eene en 
fond aan de andere zyde, zwaar en hard. Hoe 
jong ook, hadden zy altoos zulk een Steentje;, 
t welk grooter was, dan dat het door de Keel 
kon gekomen zyn. Dit fchynt dan wel een 
Vogel. Bezoar te mogen genoemd worden. Zy 
maakten ’er geen ander gebruik van, dan om 
hunne Meffen te wetten. De Vogels, die van 
Maart tor September by uitftek vet waren; 
diene 
