„DE PAAUWEN 339 
_ van Kleuren. Friscu geeft de Afbeelding van 
_ eenen, dien hy de bonte Paauw noemt, om dat 
_ dezelve de Wangen, Keel, het opperfte van 
„den Buik en de dek-Vederen der Wieken, wit 
heeft, Aanmerkeiyker zyn de genen, die men 
nôemt avitte Paauwen ,om dat hun geheele Pluis 
magie van die Kleur is, zodanig zelfs, dat de 
Oogen op hunne Zonneícherm zig alleen maar 
door eenige Schaduwing van bruinheid vertoo= 
nen, Sommigen willen , dat die verandering 
van Kleur hun in ’ Noorden van Europa aange- 
komen zy, alwaar men meer Vogelen wit ziet » 
die elders gekleurd zyn. Anderen verzekeren , 
dat men een Paauwin te broeden zettende, zo- 
danig, dat zy niets zien kan dan wit, uit de 
Eijeren witte Paauwen zal bekomen. Het een 
en andere vind ik nergens door de Ondervinding 
beveftigd. 
De Fapanfche Paauw, dien BrissoN op dee- 
zen volgen laat, verfchilt van den gewoonen in 
Kleur en tevens in zeldzaamheid, meer dan in 
grootte. Arrin heeft Afbeeldingen van ’t Man. 
netje en Wyfje gegeven, die niet zeer naauw- 
keurig zyn (*). De naam wyft de plaats, daar 
hy van daan komt , genoegzaam aan. Hy is 
van boven blaauw en groen bont; de Kuif ge- 
lykt naar een Koorn-Aair: de Vlak, die de Oo- 
gen in de Zonnefcherm maakt, is in ’t midden 
Goud, voorts blaauw , met groen gerand. Het 
Man- 
(*) Ars. „Av. Tom, IL p. 33, 34 
1, DEEL, V. STUAs 
iT. ‚bu 
ÄFDeEL, 
Ll. 
HoorD.= 
STUK 
Japanfche 
