DE KALKOENEN, 339 
andere tamme Landvogels, die men in Hokken 
houdt. Men heeft ’er fomtyds gezien, zo vet 
_gemeft , dat zy twintig Pond ophaalden. De 
Vleugels zyn niet groot naar het Lighaam te 
_rekenên. Het Vleezig Lelletje op ’t Voorhoofd, 
dat anders maar een Duim op ’t hoogfte lang 
is, zet zig wel tot de langte van drie Duimen 
uit, en hangt over den Bek heen. Het Eon- 
deltje Veerenfop de Borft, zes Duimen lang, 
dat uitfteekt, gelykende naar Varkensborftels, 
_ wordt ook in fommige Wyfjes gevonden , doch 
dan is het veel korter. De kleur is, gelyk in 
alle Hok.Vogelen, zeer verfchillende. Veelen 
zyn zwart, anderen grys , ros ‚, wit; anderen 
hebben alle de Kleuren ondereen gemengd. De 
zwarten hebben eenen groenen Glans , hoe dig- 
ter naar den ‘Stuit hoe zigtbaarer. Veele Ve. 
ders, die de Rug bedekken , als ook de bo- 
venften der Wieken, zyn aan ’t end als dwars 
afgefneeden. De Staart beftaat uit agttien Bes 
ftuurpennen ‚ welken de Vogel byna loodregt 
kan overend zetten en maaken ’er een Scherm 
van gelyk de Paauwen , die drie vierden van een 
Cirkel beflaat: met dit verfchil, egter, dat de 
Paauwen het niet met de Staart, maar met de 
Rugpennen doen, gelyk gemeld is: ook vinde 
men ‘er die heerlyke Oogen niet in, als in de 
Zonnefcherm der Paauwen. De Kalkoenfe Hen 
doet zulks niet, en haar Lelletje ‘op den Kop 
js piet alleen weel kleiner, maar zy mift ook 
_ def Spooren, welken de Haan zeer dik, doch 
1. Dzzr. V-Srum. | kort 
IH. 
AFDEEL, 
LIT, 
HooFDe 
STUK. 
