De KALKOENEN 341 
bt, 
4 kj 
Ik en veel Sappiger. dan de onzen. Wanneer 11. 
té Inboorlingen van Lowfiana, (dat, beweften AFDEEle 
| de Engelfche Volkplantingen, aan de Rivier de 
Miffifipi legt, ) befpeuren dat ’er zodanige Vo- - srux. 
“gels in de nabuurfchap zyn, zo neemen zy een 
Hond met zig en gaan op plaatfen , alwaar men 
de meefte Brandenetelen en Zaaden vindt, die 
‘van den Smaak der Kalkoenen zyn. Als deeze 
den Jaager gewaar worden, vlugten zy onver- 
sbeeldelyk fnel, zo dat de fterkfte Looper hun 
niet agterhaalen kan; maar de Hond, dwingtze, 
eindelyk,op den tak van dezen of genen Boom 
te gaan zitten, en dus Krygt de Jaager gelegen- 
“heid, omzé, den een voor , den anderen na, 
‘met Schietgeweer te treffen. De Veders van 
% Lyf worden door de Índiaanen gebruikt tot 
‘het maaken van Manteltjes tegen de Winter- 
Koude, en van de Staartpennen weeten zy 
‚Waaijers en Zonvefchermen toe te tellen, die 
zeer fraay zyn. — 
De gekuifde Kalkoen , waar van ÄrBIN ons Gekuifde, 
de Afbeelding geeft , verfchilt naauwlyks van 
de gewoone Europifche Kalkoenen , dan daar 
in, dat hy op den Kop een Kuif heeft van witte 
Veeren. Hy voegt ‘er by, dat tegenwoordig 
in Engeland een groot getal Heeren zyn; die 
Kalkoenen in ’t wilde houden, in Bofchjes daar 
toe gefchikt, 
L Deer, Ve Stuk, bl (2) 
