, 
LADE FAISANTEN 849 
(1) Faifant met de Staart aan de ande plat en 
opgebeven. 
Hier door wordt dat Erscveren afgefchettt , 
t welk men gemeenlyk noemt Hoenderen, en 
waar van het Mannelyke den naam van Haan; 
het Vrouwelyke dien van Hen draagt en het 
Jong dien van Kuiken of Pul: in ’t Latyn Gal. 
lus, Gallina, Pullus ; in ’t Franfch Coq, Poule, 
Poulfin of Poulet; in t Engelfch Cock, Hen en 
Chicken of Chieks in ’t Hoogduitfch Han of 
Habn, Hun of Henn en Heunlin of Keucblin. 
Als de Hen nog geen Eijeren gelegd heeft, 
wordt zy, in ’t Franfch, Geline geheten. De 
Traliaanen en Spanjaarden noemen den Haan 
Gallo, de Hen Gallina. In ’t Griekfch wordt; 
‚ gemeenlykft, de Haan Alektoor en de Hen A- 
lektoris geheten: de Hebreen noemdenze Sikvi 
en Sakvia. Een gefneeden of gelubde Haan voert, 
van den Latyníchen naam Capus , dien van Cappon 
by de Italiaanen , Capon by de Engelfchen, Chapon 
by de Franífchen en Kapbun by de Duitfchers. 
Wy 
H. 
AFDEELi 
LIV. 
Hoor pes 
STU Ke 1 
Lus 
Gallus. 
Haan. 
(r) Phaftanus Caudà compreffà saleentlënre cyft. Nat. 
X. Gen. go. Fawn. Suec. 165. Gallus gallinaceus feu Gal. 
lina. GesN.- Av. 395» 340. ALpr. Orn. |. 14. C. x, 
Wirr. Ors. zog. Te 29. Raj. „Av. sr. B. Gallina 
Criftâ in vertice plumofd denfiflimâ. Raj. „Av. STe 
C. Gallina Caudà f. Uropygio carens. Ray. „Av. sta 
D. Gallina Friflandica. Wirt. Orn. z1o. Gallida crispa. 
Raj. „Av. st, Alpr, Ors. L 14. p. 329. E. Gallus 
Tibiis pennatis. Gallina,. Bentameníis. Ars. „Áv. IL, pe 
33: T- 33: 34 
I. Dezr. Ve STUKe 
