/ U 
/ / re 
ed " 
N 7 
E 
' 
q58 BEsCHRYVING VAN 
jj, dat wanneer het Ey , van den Eijerftok afgefchei- 
ArpeeL. den, in den Uitgang gekomen ware, hetzelve door 
Keien deszelfs Verftroppingen werd opgehouden, en, 
srukK, hog week van Dop zynde „door de geweldige per- 
Hoenderen, lingen, waar van de Hen door haar Kraaijen de 
_blyken gaf,borft en het Doijer liet ontfnappen, 
waar van men de overblyfzelen in de holligheid _ 
des Buiks vondt. Het Ey , dus lediger geworden, 
moeft ook inkrimpen, en niettemin rond bly- 
ven door de perfing, welke het in de vernaauw- 
de Eijerbuis ondergiog. Middelerwyl fchikten 
de Vliezen zig op verfchillende wyze, nu in ’c 
midden, dan aan het end, of waren mede uit- 
geloopen : zo dat.men ze opgerold in de ge- 
daante van een Slangetje, of in ’t geheel niet 
vond. Dit kon te gemakkelyker plaats heb- 
ben , aangezien een groot deel van het Wit 
mede was ontlaft geworden. Ook vondt hy 
fomtyds het Lidreken der barfting van shet 
Vlies, ’t welk het Ey omkleedt, zynde zo vaft 
gehegt aan het binnenfte van den Dop, dat men 
de 
£ zelve , zonder te ícheuren , daar van niet 
affcheiden kon. 
Eijeren Voorts maakt de Heer pE LA PEYRONIE nog 
Dn eene aanmerking omtrent de Eijeren zonder 
Dop ,die fomwylen van de Hennen gelegd wors 
den. » Dit ontftaar, (zegt hy, ) of uit eenige 
s> Kwaal, welke ‚de Eijerbuis prikkelende, haar 
‚>het Ey voor den tyd doet uitdryven, of ook 
» uit eene te groote vrugtbaarheid ‚ die hun 
> geen tyd g geeft om altemaal ryp te worden. í 
ee Daar 
