nk, 
CDM RAESKENDEN - 973 
_ dep wy, in *t algemeen ‚agt geeven op deStaart, _n 
welke genoegzaam zoude zyn om hun van alle Arpezt. 
anderen te onderfcheiden, indien ’er niet onder _ LIV. 
waren, die geen Staart hebben. De Staart, die Pes 
byna altoos overdwars legt naar het Lyf te re- Eier 
kenen , ftaat in de Hoenderen overend , en 
maakt een Waaijer, waar van de Vlakte over- 
langs geplaatft is. De fchikking der Beftuur- 
pennen, die veertien in getal zyn, zeven aan 
de eene, zeven aan de andere Aden, maas 
kende een fcherpen hoek met elkander , geeft 
die zonderlinge geftalte aan de Staart der Hoen- 
deren. Het Mannetje verfchile van het Wyfje 
niet alleen door de Kam, ’t welk wel het ge» 
meenfte Kenmerk is, maar ook door de Spoo- 
ren, de fmalheid der Veeren van den Hals en 
Stuit, en inzonderheid doordien de twee mid- 
delfte Staartpennen zeer lang en boogswyze om. 
gekromd zyn, ’t welk in de Hennen geen plaats 
heeft. | 
De Ouden hadden reeds een groote menigte Verfcheie 
van dit Pluimgedierte, ’t welk zy Naamen ga. Senheden. 
ven naar de Plaatfen van waar het afkomftig 
was; gelyk Rhodifche, Chalciditche , Medifche 
en andere Hennen. BRrissoN telt eenige Ver- 
Ácheidenheden op; gelyk de Gekuifde Hoende- 
ren, by de Schryvers bekend , en gemeenlyk 
Kuifbennen genaamd , om dat zy een Veder 
kuif op den Kop hebben : de yfvingerige , 
waar van FriscH Afbeeldingen geeft, hebbende 
twee Agterklaauwen, en zynde wezentlyk wan. 
JI, Dazs, V. Srvx, Aa 3 fcha- 
