Im. 
AFDEEL. 
ERVE 
_ Hoorp- 
STUK. 
Voorttee- 
linge 
384 BESCHREVING vAnN 
trent het midden van Maart maaken zy,op den 
Grond, hun Neft van Bladeren, Stroo en droo- 
ge Kruiden, in 't aslerdige{te Kreupelbofch. Zy 
willen niet gaarn beflooten zyn, en leggen, 
hoe naauwer het Hok is, hoe minder Eijeren. 
Veeltyds geeft men hunne Eijeren uit te broe. 
den aan Hoenderen , die ‘er dertig dagen op 
zitten moeten. Men voedt de uitgekomen Pul. 
len met Mieren-Eijeren , Sprinkhaanen en an- 
dere Infekten , die men voor hun vangen 
laat. 
De Faifanten zyn gulzig en eeten zelfs Vleefch. 
Als ’er verfcheidene by elkander opgeflooten 
zyn, en een hunner ziek wordt of kwynende ;, 
pikken de overigen hem zo lang, tot dat hy 
fterft, en eeten hem dan op. Ook word: ver« 
haald dat zeker Jaager , inde Winter op de Jagt 
zynde met den Koning, terwyl de Grond met 
Sneeuw bedekt was, ziende eentroep Vogelen 
bezig aan ’t verfcheuren van een Kreng , daar 
op zyn Snaphaan lofte, en bevondt, dat hy 
wel zo veel Faifanten als Kraaijen getroffen 
had. Zy hebben ook Ongedierte , gelyk de 
Hoenderen , vooral indien zy geen ruimte kun- 
nen vinden om zig in ’t Stof te wentelen en te 
pluizen. Zy zyn zo geil niet als onze Haanen, 
doch in de Paartyd vegten de Mannetjes wel 
om de Wyfjes, en fomtyds zo vinnig, dat een 
van beiden fneuvelt. 
Loneorius merkt, in zyne Samenfpraak over 
de Vogelen , aan , dat de Faifanten, eer{t gevan. 
Een 
