od p 
ì Cl 
| , ‘ 
er - 
P 
356 BESCHRYVING VAN 
II. zyden of Wangen met een kaale Wrattige 
AFDEEL, Huid, die hoogrood is , bekleed. Zyn « 
En Kleur ís, van onderen , purperagtig, Kaftanie- 
STUK, brun, de Veeren zwart gerand met een Violet. 
ten weerfchyn , die ook in het Goud-groene 
van den opper-Hals plaats heeft. Dergelyke 
Kleuren windt men, met eene fchoone men 
geling ,op de Rug, Wieken en Stuit. De Hen 
is wat kleiner , en haar Kleur bruin, grys- , ros- 
agtig en zwart-bont. De Staart-pennen zyn in 
beiden met zwarte Streepen overdwars getekend; 
de Oogkringen geel, de Bek Hoornkleur , de 
Pooten en Nagelen bruinagtig. 
Bonte Fai. De Ouden hebben de Schoonheid van ies 
ni Faifant-Haan zo hoog gefchat , dat de Philo. 
fooph SoLon tegen Koning Crasus, wanneer 
die, mert de pragtigfte Gewaaden bekleed , op 
den Throon zat; toen de Vorft hem vfaagde , 
of hy ooit iets fchooners had gezien, zeggen 
durfde: hoe de Paauwen en Faifanten hem nog 
fchooner voorkwamen, om dat die hun Sieraad 
van Natuure hadden. Natuurlyk fchoon , is ’% 
gemeene Spreekwoord, overtreft het nagemaak- 
te. In dit opzigt munt de bonte Faifant uit, 
die eene Verfcheidenheid is van den gewoonen, 
daar hy alleen door eene witte Grondkleur van 
verfchile. Men kan ’er de Afbeelding van, die 
zeer fraay is,by BrissoN zonder Kleuren en by 
Friscu met Kleuren befchouwen. De witte 
Faifant is over ’t geheele Lyf wit, zonder Vlake 
ken, UItEEnOmER dat de Haan eenige zwartag- 
tige 
