DE VELDHOENDERS. 597 
piet ligt van het Neft opjaagen. Als de Pullen IL. _ 
uitgekomen zyn, loopen die zeer vlug , fom- pe 10 
tyds nog met de Eijerfchaal aan ’t Lyf. De nooep- 
Moer wyft bun het Voedzel aan , ’t welk in srux. 
Mieren en andere Infekten beftaat , tot dat zy Oserhaan. 
de Pynboom-Knoppen kunnen eeten. 
De Ouerhaanen zyn geen wrecdaartige of ver- 
fcheurende Vogelen, zy benadeelen het gezaai. 
de niet, en eeten geen Gedierte of Vleefch, 
zo “tfchynt, anders dan by geval. Egter vinde 
menze weinig, ’t welk waarfchynlyk daar van 
daan zal komen, dat zy op plaatíen , waar zulks 
vry ftaat, zo veel gefchooten worden. Wy 
hebben, immers, hier voor gezien , hoe zeer 
‘er over de vernieling van het nuttige Wild, 
in de Laplandfche Boflchen, geklaagd. werde. 
De Ouerhaan is, van ouds, voor uitmuntend 
Wildbraad beroemd; docù fommigen merken 
aan „ dat het Vleefch , van wegen zyn Voed- 
zel, fomtyds wat Harftig fmaakt, 
(2) Veldhoen met de Pooten ruig, de Staart ge- yy 
vorkt, de Slagpennen van den tweeden rang ; À did 
€ erk AOC 
naar den wortel. toe, wit. 
t Is deeze die van de Schryvers , in ’t al- 
gemeen , Urogallus five Tetrao minor, dat is klei- 
; ne 
(2) Tetrao Pedibus hiríutis , Caudâ bifurcatà, Remie 
gibus fecundariis bafin verfus albis. Fans. Suec. 168, 
Tetrao f. Urogallus minor. GESN. „Av. 494: Atvr. Orn, « 
le 7. Wir. Orn. zag. To 35. Raye Av, 53e Aus: 
Av. 1. pe 22. T. 220 
Je Dears, Vo StUn 
