d 
DE VELD HOEN DE RS 407 
pen, en dus, vallen zy, den Regen fchuuwen- IL 
de, naar het gemeene Spreekwoord,inde sloot, ÁFDEEL. 
In de Boffchen maaken zy veel gefnaps door zn 
hun gefchater. STUK. 
Ray merkt aan , dat deeze witte Patryzen by- Moerhoen. 
na alleerlyk in Kieur verfchillen van de Lago. 
pus altera’ van Primus, die de Attagen van Ar- 
DROVANDUS fchynt te zyn, en in Ìtalie Franco. 
Lino geheten wordt. Men noemt deezen in En- 
geland en Schotland , alwaar hy zeer veel voor- 
komt in de hooge Gebergten , Gor-Cock of Moor. 
Cock en Moor- Hen; de troepen van jongen Gorfowl 
en Pouts. Argiw heeft er, onder den naam van 
Coq de Marais, twee Afbeeldingen van gege= « 
ven ‚ en derhalven noem ikze Moerboenderen, 
De Jaagers geven ‘er den tytel aan van red Ga- 
me,-dat is, het roode Wild. Zy zyn grooter 
dan de toode Patryzen, en komen, in Geftalte 
en’ Kleur, zeer wel met den Faifant over- 
een. 
(5) Veldhoen met ruige Pooten,de Staart, wel. _ v 
ker drie zydelingfe Pennen «wit zyn, puntig 4 en 
witloopende, | __Faifant van 
| Kanada. 
Deeze krygt van den Heer Linneus, om 
die zelfde reden, den bynaam van Faifantje s 
hoewel hy, inderdaad, in grootte weinig van 
den 
($) Tetrao Pedibus hirfutis, Caudâ cuneiformi, Rec« 
tricibus tribus lateralibus albis, Sy/}. Nat, X. Urogallus 
minor, Caudâ longiore, Epw, „Av. 117. T. 257. 
Í, Daer, V. Stuke CE 4 
