IL 
ÄFDEEL. 
LV. 
HoorD- 
STUK. 
Soorten. 
1. 
Sturnus 
vulgaris. 
Gemeene 
Spreeuw. 
dje BEsSCHRYVINGE WR 
In zyn Spreeuwen - Geflagt vindt men vier 
Soorten, gelyk Linneus ’er ook heeft , doch 
van deeze zyn ’er flegts twee in vervat; van de 
anderen ís de een , door BRrssoN, onder de 
Lyfters ‚ de ander onder de Strandloopers be- 
trokken. 
(1) Spreeuw die een geelagtigen Bek, beeft , bet 
Lyf zwart met witte tippen. 
Deeze is de gemeene Spreeuw , zeer bekend 
in geheel Europa, en, wegens zyne gloeijend 
zwarte Kleur, niet onaardig. Men vindtze byna 
op allerley plaatfen, zy woonen by Zomer ín 
de Boomgaarden, als ook op Weiden en Moe- 
raffige Landen ; ’s Winters verbergen zy zig in 
de gaten van oude Muuren en Toorens, als ook 
onder de Pannen, daar de Huizen mede gedekt 
zyn, of in de Rieten Daken , leggende daar 
zonder beweeging. Op dergelyke plaat{en maa- 
ken zy ook kun Neft, broedende tweemaal ’s 
jaars , en brengende, telkens, gemeenlyk vier 
of vyf Jongen voort. Hun Voedzel beftaat in 
Torren, Wormen en Infekten: zy eeten, naar 
men zegt, nooit Befiën, fchryft Rav. Dat hy 
hier in grootelyks bedroogen zy geweelt, kun- 
| nen 
- (xt) Sturnus Roftro flavefcente, Corpore nigro punêtis 
albis. Faun. Suec. 183. Gen. 94. Sturnus. GESN..Av. 747. 
Bert. Av. 81. a. AnLpr. Orn: l. 16. c. 19 Wir. Orne 
144. T, 37. Ray. Av. 67. n. 1. Arn, I,P. 3%. Te 40, 
Olm. Av. 18. Hasse LQ: lin. 204 | 
