IE. 
AFDEEL. 
LXIL. 
Hoorp- 
STUKe 
Ii 
Cetebs. 
Gewaone 
Vinke 
532 BESCHRYVING 
(2) Vink met zwarte Leden ‚ de Slagpennen 
wederzyds wit , de drie eerften ongevlakt; 
twee. Staartpennen fchuins wit. 
Hier door wordt de gewoone Vink aange- 
duid, die men in ’t Latyn Fringilla noemt, in 
’t Ttaliaanfch Franguello, in ’t Franfch Pingon, 
Pinfon, Grinfon of Quin/on. De Neerduitfche „ 
Engelfche en Sweedíche naam, is van hee Hoog- 
duitfch Finck afkomftig. Men geeft ’er, in ’ 
Eaogelfch, ook den naam van Chaffink, dat is 
Kaf.Vink aan, om dat hy ’s Winters de Koft 
dikwils in ’t Kaf van Hooy zoekt, dat men 
wegwerpt: by ons dien van Schildvink. Bmis- 
soN heeft hem, als gezegd is, onder de Mos- 
fchen geplaatft. De Grieken noemden hem 
Spiza. | 
Van deezen Vink wordt door LiNNzus, op 
het getuigenis van zekeren Sweed , aangetekend; 
dat het Wyfje des Winters vertrekt, terwyl 
het Mannetje blyft , en verder , dat hetzelve 
dus door de Nederlanden naar Italie verhuift. 
In Duitfchland , niettemin , zyn den geheelen 
Winter Vinken; zo ook in Vrankryk en de Ne- 
derlanden, waar men befpeurt, dat de Wyfjes 
wel 
(2) Fringilla Artubus nigris, Remigibus utrinque albis, 
tribus primis imsmaculatis : Reêtricibus duabus oblique 
albis. Faun. Suec.19g. T. 2. f. 199: Fringilla. GesN, „Av. 
387. ALor. Orn. |. 18. c. 6, Wirn. Orn. 186. T. 45. 6 
4. Ray. Av. 88. Ara. Av. Tp. 6o, Te 63. FRiscue 
viv. T.I fx, 2 OLIN, AV, Ji. | 
