/ 
VAN De SVENRK EN 989 
\ 
wel ver het grootfte getal uitmaaken, doch dat 
altyd Mannetjes onder dezelven vermengd zyn. 
Omtrent St. Michiel vliegen zy by fchoolen 
van honderden en fomtyds duizenden , doch 
ftryken niet met het geheele fchool te gelyk 
neer. Hun Voedzel beftaat in allerley Zaad en 
Wormpjes: het Hennipzaad beminnen zy zeer, 
doch hetis hun in de Kouwtjes riet gezond; 
weshalve men hun gemeenlyk Kanary- en Raap- 
Zaad geeft. Zy onthouden zig in digte Bos- 
fchagiën en Geboomte, alwaar zy neftelen, 
brengende vier of vyf Jongen voort, en broe- 
dende driemaal in ’t Jaar. 
De Vinken-Vangft verfchaft een tydverdryf 
aan veele Landluiden en die aan ’t Duin hunne 
Puitenplaatfen hebben. De Boeren, in Vrank- 
ryk, vangenze dikwils by Avond of ’s Nagts 
door middel van een brandende Kaars , Wakkel 
of Bofch Stroo, en van Takken met Lym be- 
{treeken. Men kan by dag ook met Lymítok- 
jes vinken, die in ’t yl Boffchagie van Hak- of 
Kaphout geplaatft worden, alwaar men de Vin- 
ken niet alleen , maar ook Meezen , Lyfters 
en ander Gevogelte , door middel van een Lok 
fluitje of Lokvogel op de Lymftokjes brengt. 
Gemeen zyn, aan den Duinkant van Holland, 
de Vinkebaanen , daar men deeze Vogelen, 
gewoonlyk , met toeflaande Netten , op den 
druip vangt, dikwils wel vyftig, zeftig of hon- 
derd in één Slag, en wel duizend op éénen 
Dag. Men loktze op de Baan, door middel 
1. Deil. V. STUK, Ll g van 
PI 
AFDEEle 
LXIT. 
Hoor. 
STUK» 
Vangít. 
