VAN DE VINKEN. 539 
_ Deeze Vogel heeft in de meefte Taalen zyn 
naam van het Aazen op ’t zaad der Diftelen, 
dat hy in de Winter doet, wanneer hy zig in 
Vryheid is bevindende. Hier om noemt men 
hem in ’t Griekfch Akantbis, in ’t Latyn Car- 
duelis , in ’t Italiaanfch Cardello, in ’t Franfch 
Chardonneret , in ’t Engelfch Thiftle. Finch, in ’t 
Hoog- en Nederduitfch , Diftelvink. Doch zy- 
ne fraaije mengeling van Kleuren heeft hem in 
’t Griekfch ook den naam van Chryfomitris of 
Poikilus, in ’t Latyn dien van Aurivittis , in ’t 
U. 
AFDEEL, 
EX 
Hoorp- 
STUK. 
Putter, 
Spaanfch van Pintacilgo, in't Engelfch dien van 
Gold-Finch toege-eigend. En, dewyl men hem 
veelal de Konft van Putten in een Kouwtje of 
op een Stoeltje leert, om den Menfch te ver- 
maaken, zo voert hy , by ons, gemeenlyk den 
naam van Putter: hoewel zulks ook aan andere 
Vogeltjes geleerd kan worden. 
De Diftelvinken maaken hun Neft in Haagen 
en klein Geboomte: zy broeden driemaal in ’ 
Jaar, te weeten in Mey , Juny en Auguftus, 
leggende doorgaans zeven of agt Eijertjes. De 
Jongen van ’t laatfte Broedzel worden voor de 
_beften gehouden. Zy zyn zeer/ tam, zodanig 
dat, wanneer men de Ouden mer de Jongen 
komt te vangen, zy niet nalaaten dezelven op 
te voeden,even of zy in vryheid waren. Wan- 
neer men ‘er eenigen tyd, een in een Kouwtje 
gehouden heeft, en ’t zelve by toeval daar uit 
raakt , za vliegt het niet weg. Dat zy zeer 
lang kunnen leeven is zeker; men zegt van 
Il. Deer, V, Stuk, twine 
