VAN DE VINKEN, 549 
(19) Vink met de Slagpennen in ’t midden IL 
„ geel, de wier eerften ongevlakt , de Staart- 
pennen aan den wortel geel, aan de tippen 
Wart. 
Deeze voert by de Ouden den naam van 
_Spinus of Ligurinus ‚en de Franfchen heeten hem 
ook Tarin; dat niet oneigen is,dewyl GesNE- 
RUS 'er het zelfde Vogeltje als de Kanarie van 
maakt ‚en hy verfchilce van fommigen derzelven 
zeer weinig in Kleur, doch de Bek is dunner 
aan de punt; weshalve de Heer BRrIissoN hem 
plaatft in hee Geflegt der Diftelvinken. Men 
moet hem ook wel van den Geelvink onder- 
fcheiden , zegt CHARLETONs die in Engeland 
gemeen is, daar men de Sysjes zelden in de 
Noordelyke Landen ontmoet. LinNaus, egter, 
tekent dezelven ook aan onder de Sweedfche 
Vogelen , zeggende dat zy zig onthouden in de 
Bofchjes van Geneverboomen. ’t Is inderdaad 
een Europifch Vogeltje, dat van de Ïtaliaanen 
Lugaro of Lugarino, van de Grieken Akanthis 
geheten wordt. De Duitfchers noemen het 
Zoyfele of Zyfthen, de Engelfchen Siskin en wy 
Dysje. 
Dee- 
(rg) Fringilla Remigibus medio luteis, primis quatuor 
immaculatis ; Re@ricibus bafi flavis Apice nigtis. Faun. 
Suec. 203. Acanthus Avicula. GesN. „Av. L. Spinus £, 
Ligurinus. Arpr. Ors. l. 18, c. 4. Wirv. Orn, 192, 
T. 46. Raj: „Av. g1. n. 1. ALg. „Av. IIL p. 71. TE, 76, 
Friscu. „Av. II, T. It, f, x. 2e OLIN. „Ay. KSe 
5. Derre V, Stuk, Mm 3 
ÄFDEEL, 
LX 
Hoorpe 
STUK. 
XIX. Di 
Spinus. 
Sysje. 
