F5: 
AFDEEL. 
LXIV. 
Hoorp- 
STUK. 
Kenmere 
kene 
Soorten. 
LL 
Parus 
Criftatuse 
Gekuifde 
Mees, 
592 „BESCHURYVYING 
Vogeltjes uit, die veel nut doen in de Moesho- 
ven en Tuinen, dewyl ze- niet alleen op Rup- 
fen aafen, maar ook de Eijertjes derzelven, in- 
zonderheid die der Ringrupfen, zo genaamd, 
vernielen. Men noemtze in ’t Italiaanfch Par- 
rufa, in ’t Frans Mefange , in t Engelfch Tit. 
moufe en in 't Hoogduitfch Mayfe of Maysz en 
Meife. 
De Kenmerken volgens LiNNaus zyn: cen 
Bek die in ’t minfte geen infnydingen heeft; de 
Tong geknot en aan ’t end met borftelige Ve- 
zeltjes uitloopende. BrissoN voegt by de voor. 
gemelde Kenmerken , die de Meezen van-de 
Leeurikken en Vygen -eeters onderfcheiden (*), 
nog ‚ dat zy altemaal , gelyk de Spechten, 
langs de Stammen en Takken der Boomen klim. 
men of kruipen. | 
t Getal der Soorten , welken hy in dit Geflagt 
heeft, is agttien. LinNaus heeft ’er twaalf , 
waar onder ook de Manakyns, die een byzon- 
der Geflagt by BrrissoN uitmaaken, zyn vere 
vat. 
(5) Mees met een gekuijden Kop. 
(z) Parus Capite criftato, Faun. Swec. 239. Gen. Too, 
Parus crìftatus. GESN. Av. 642. f. med. ALDR. Ors, ke 
17. C, 20. WirL. Orn. 175. T: 43. RaAje Aveo 74: 0. Ó° 
Ais. zv. IL. p. 53. T. 57: fe 2, Frisca, Ay. Te 4e 
f. 2. 
(*) Zie bladzyde, 460. 
