DE £WALUWEN. _6os 
haald, te zullen bezorgen; kwam, zo min als 
anderen , zyne beloften naa. En de Berigten zelfs, 
die men van het vinden deezer Zwaluwen aan 
klompen ,onder Water, heeft; gelyk in Noor- 
wegen zulks een bekende zaak en gantfch niet 
„ongewoon zou zyn , naar ’t gene PoNTOPPIDANS 
fchryft (*); zyn zeer ongerymd. Aan den ee- 
„nen kant , naamelyk , ís 't onmogelyk, dat, in 
. zulk een geval, niet het grootíte deel der Zwa- 
luwen , in het fchraale Saizoen, door Viffchen 
van allerley foort en Waterflangen , zou ver- 
flonden worden: aan den anderen kant is het te- 
genftrydig , dat de Zwaluwen, uit het Water op- 
gevifcht, en in een warm Vertrek tot bewee. 
ging en tot vliegen gebragt , niet langer dan een 
Uur leeven , en anderszins , zo ze ’er tot aan het 
Voorjaar in gelaten waren , gezond en frifch 
zouden te voorfchyn komen. Miffchien zyn; 
nu of dan eens , eenige Zwaluwen, van den 
Winter overvallen, en zig in ’t Riet verfchoo- 
len hebbende , by toeval in der Viffcheren Netten 
geraakt, die zig verbeeldden, dat zy uit het 
Water waren opgehaald. De verkleuming van 
Dieren, door de Koude , is niet zonder voorbeeld, 
en het kort Leven der Zwaluwen, na de koes- 
tering door de Warmte van een Kachel, ftrekt 
tot een bewys van haare verzwakking en van 
de onbekwaamheid van zulk een Winterwoo- 
ning. 
De 
(1) Naturl, iff. von Norwegen, II, Th, bladz. 187, 
1. Deer. V. StTuK, 
IT. 
AFDEELe 
LXV. 
Hoorp- 
STUK. 
