VAN D F, Robben. ïi 



Ysland en Spitsbergen , te zyn , of liever ge- j^ afdrel* 

 weeft te zyn ; want men heeft ze van veele xil. 

 plaatfen, daar zy eertyds menigvuldig waren , Hoofi>- 

 verjaagd. In 't voorfte van de voorgaande Eeuw 

 gaven de WalrufTen aanleiding tot den Wal- 

 vifch-Vangft. Deeze Dieren , waar van men de 

 Tanden eerft aan 't Strand vondt, werden ver- 

 volgens, om de Tanden alleen, in menigte aan 

 de Kuften van Moskovie , aön die van 't Bee- 

 ren-Eiland en elders , gedood; korte jaaren daar- 

 na, dagt men om van de Romp 't Spek af te 

 fnyden en Traan daar van te kooken , 't welk 

 in den Jaare 1605, de eerfte maal, door de 

 Engelfchen gefchiedde. 



De menigte van WalrufTen , die men toen Walrufleii 

 Gp eenige plaatfen vondt , was byfter groot. Aan^^"^'^' 

 't Beerén-Eiland werden 'er, in 't Jaar 1608, in 

 zeven Uuren tyds , meer dan negenhonderd ge- 

 dood: twee Jaaren daarna op éénen dag vyf- 

 honderd. Een Man alleen maakte 'er veertig 

 met zyne Lens af. In korte Jaaren , egter, wier- 

 den deeze Dieren fchuuw, zy kwamen minder 

 op 't Land, en werden 'er zelden by zulke 

 groote Troepen aangetroffen. Men moeft ?eer 

 behendig zyti , ze van agteren bedotten , om 

 hun den weg naar 't Water af te fnyden , en 

 zig ten uiteriten voor hun hoeden; dewyl ze, 

 in de engte gebragt zynde , zig , op een zeer 

 Verwoede wyze , tragtten te verweeren. De 

 dikte en taaiheid van hunne Huid njiaakte, d^ü 

 men veel moeite hadt om ze met Lenfen dood 



li jE>£;kl. XI Stuk» te 



