44 B E S C H R Y V I N G 



I. AFDEfeüZO wel als in den Winter, dat zy dan met vee! 

 XIIL fmaak opeeten. Deeze Honden hebben een zeer 

 Hoofd. Jangwerpigen Kop en Snoet ; de Ooren hoog op- 

 ftaande en puntig. Zy kunnen niet blaffen , en 

 doen niet dan knorren en huilen. Buitendien 

 zyn zy zeer luy en deugen in 't geheel niet tot 

 de Jagt. 



Een menigte van andere Dieren , die voor 

 wilde Honden worden opgegeven , in de Werelds- 

 deelen buiten Europa, gaa ik voorby. Want 

 van veelen blykt niet, of zy de Kenmerken der 

 Honden hebben : fommigen behooren waarfchyn- 

 lyk tot den Veelvraat, Wolf, Vos of andere 

 Dieren , die uiterlyk veel naar den Hond gely- 

 ken; en eenigen zyn zo buitenfpoorig groot, 

 dat het alle geloof te boven gaat ; gelyk de In- 

 rr^oTT* diaanfche Hond , waar van Nierenberg fpreekt, 

 die drie Ellen hoog zou zyn, en die in het 

 Tartarifch Landfchap Thebetb y welke de groot- 

 te zouden hebben van een Ezel. 

 Eigen- De Hond is mogelyk, onder alle Dieren, dat 

 fchappen gene , 't welk , boven en behalve de fraaiheid 

 der Hou- jj^yj^er Geflalte, om zyne Hoedanigheden, vaa 

 de Menfchen in 't algemeen, meeftgeliefkooft 

 wordt. Inderdaad , hy heeft verfcheide Eigen- 

 firhappen , die hem tot verwondering en tevens 

 tot nuttigheid en vermaak kunnen doen flrekken. 

 Zyne Leerzaamheid is zo groot, dat zydie van 

 veéle Menfchen overtreft ; zyne Onderdaanig- 

 heid aan zynen Meefter gaat de verbeelding te 

 Ijpven , en zyne Getrouwheid is verbaazende, 

 - Men 



