"4Ö • B E S C H R Y V I N G 



L Afdeel. tuurlyken 3 wilden 5 wreeden aart, weder aan- 

 J^ni. neemt: een Dier dat, inzynevervvoedheid, nie- 

 5TüK^*^^" mand verfchoont. Ik zwyg van den ftaat van 

 Dolheid, wanneer het den Menfch door eene be- 

 fmettende Beet , of door zyn Speekzel ,- ja door 

 den Adem alleen , zo fommigcn willen, in een 

 ^ onvermydelyk Gevaar brengt, en zo veelen op 



een allerfchrikkelykfte wyze, ontydig, heeft in 

 't Graf geflort. Ik zwyg van de Geilheid, wel- 

 ke dit Dier op alle Tyden en Plaatfen , zonder 

 eenige Schaamte , tot aanftoot van al de We- 

 reld , pleegt ; van de manier , op welke zulks 

 gefchiedt, en andere omftandigheden. 

 Nuttig- Groot, niettemin, is de nuttigheid, welke 

 ^gjj het Menfchelyk Geflagt van de Honden heeft. 



Menfch. Hunne fynheid van Reuk, Vlugheid , Behendig- 

 heid en Sterkte , heeftze van ouds her tot de 

 Jagt zeer bekwaam gemaakt. Men gebruiktze 

 niet alleen om het Viervoetig Wild na te fpoo- 

 ren , te agterhaalen en op te brengen , maar zelfs 

 tot den Vogelvangft. In fommige deelen van 

 Noorwegen heeft het Landvolk zyn voornaam- 

 fte beftaan daar van, en ieder Boer houdt, tot 

 dien einde, dikwils twaalf, veertien ofzefliea 

 Honden , daar op afgerigt , ja 'er ontftaan fom- 

 tyds krakkeelen over derzelver getal. Zy haa- 

 ien de Vogelen uit holen en gaten in Rotfen en 

 Klippen, daar geen Menfchen kunnen bykomen, 

 en brergenze, even als de Patrys en Krulhonden 

 de Vogelen die in de Lugt of in 't Water ge- 

 fchoQten zyn > hunne MeeXtcrs toe. In fommi* 



