V A N D E H o N D E H. 53 



ter hoort fchrecuwen om hulp, of traanenflor-LAPDEEiu 

 ten. Hy huilc ook dikwils onder 't geluy der XI II. 

 Klokken of geklank van Speeltuigen; waar uit ^^^^^^^^^^ 

 men opmaakt, dat de Honden geen Liefheb- 

 bers zyn van 't Mufiek. 



De Heer Daübenton merkt de Kenmerken, 

 die de Heer Linn^eus , en anderen , welken hy 

 Methodiften noemt , opgegeven hebben van den 

 Hond, als niet genoegzaam aan, om dit Dier van 

 alle anderen te onderfcheiden. Hyzegt, datzy 

 niet allen even zeker zyn en maar een klein ge- 

 deelte der Befchryvinge van den Hond tiitmaaken 

 (*). 't Is, inderdaad, een groot verfchil, een 

 beknopt Samenftel uit te geeven van al de drie. 

 Ryken der Natuure , of van eenige weinige 

 Dieren dikke Eoekdeelen te fchry ven , wel- 

 ken , indien men op deeze wyze de geheele 

 Natuurlyke Hiftorie vervolgen wil, verfcheide 

 Leeftyden van een Menfch vereifchen en een 

 geheele Bibliotheek opvullen zullen, eer dat die 

 Befchryving ten einde is gebragt. Doch de ge- 

 melde Kenmerken, zo lang 'er geen beter opge- 

 geven zyn 5 behoudende 5 zal ik,. om 't gedagte 

 gebrek eenigermaate te gemoet te komen, hier 

 de Befchryving van de Lighaamsgeftalte , uit 

 den laatflen Druk van 't Werk vanLiNN^-us, 

 byvoegen. 



Het Hoofd is aan den top gekield. De On- Llgbanms* 



der^gelhUe. ' 



(♦) Descripiim du Chien. Paris 1758. Odavo» 

 pag, 102. 

 i,p££i, II Stuk, D 3 



