^€i B K S C H li Y V I w c 



,t Apdïel. Spyze, in een heet of vinnig koud Saizoöa, 

 XIII. wordt zy doorgaans toegefchreven , en om diel 

 4tük. ' reden wordt het onvoorzigtig aangemerkt , dee- 

 ze Dieren , in de Hondsdagen , langs Straat te 

 laaten loopen. Men ziet egter dat deeze Kwaal 

 op alle tyden van 't Jaar, dan hier dan daai', 

 deezen of genen Hond bejegent ,< zonder eeni- 

 ge blykbaare oorzaak: gelyk in den Jaare 1753, 

 toen 5 in zo veele Steden van onze Provinciën ^ 

 om die reden verbooden v^^erdt , de Honden los 

 te laaten loopen. Immers dit Verbod gcfchied- 

 de in de meeften van die Steden reeds in 't Voor- 

 jaar, terwyl men in den heeten Zomer van 't 

 Jaar 1750, noch in die overmaatige Hitte ert 

 Droogte van de Jaaren 1757 en 17595 noch 

 in de zwaare Koude van den volgenden Win- 

 ter, niets buitengewoons dienaangaande verno- 

 men heeft. 

 Ëenteke* Deeze Ziekte openbaart zig in de Honden 

 ^eö. aan de volgende Kentekenen. Zy worden droe- 



vig , zoeken de eenzaamheid , kruipen weg , heb- 

 ben afkeer van alle Spyze en Drank 5 zy loopen 

 als fluimerende met hangende Ooren en Staart, 

 blaften niet meer, maar knorren en vallen gram- 

 ftoorig aan op alle Mcnfchen , die zy niet ken- 

 tien , doch zyn nog gezeglyk aan hunnen 

 Meefler. Dit is de eerfte trap van Dolheid, 

 Vv^anneer hunne Beet reeds gevaarlyk moet aan- 

 gemerkt worden. Vervolgens beginnen zy te 

 'hygen , de Tong hangt hun uit den Bek al fchui- 

 mende; zy vergeeten huuuen Meefler, vallen 



op 



