V A N D E H Ö N D È N. 6^ 



op hem aan, en byten hem, zo wel als andere j, AfDgEi, 

 Menfchen en Beeften, die hun ontmoeten, of xiiL 

 hun aandoen willen: zy loopen nu eens traag ^^^2^^"* 

 als half flaapende , dan vliegen zy weder voort, 

 doch onbefuift , zonder een regten koers te hou- 

 den: de Oogen zyn half geflooten , traanende 

 en flofBg; de Tongblaauw; zy toonen alle bly- 

 ken van uitzinnigheid en razerny. Dit is de 

 tweede trap der Ziekte, en zy kunnen het dus 

 naauwlyks een Etmaal uithouden of zy derven^ 

 indien men ze niet eer van kant helpt. De 

 Beet is zo veel moeijelyker te geneezen , hoe 

 doller het Dier zy en hoe nader aan zyn dood. 



In Honden , die aan deeze Ziekte geftorven 

 waren , heeft men fomtyds Wormen gevonden 

 in de Nieren , Darmen, Herfenen of dehollig- 

 heid der Neusgaten. Het fchynt dat zulks , of 

 de bedorven Spys en Drank , of 't gebrek der^ 

 zelve, aanleiding kan geeven tot den eerften 

 trap van 't Kwaad, die vervolgens overflaattot 

 eene zwaare Ontfteeking of Rotkoorts. Men 

 heeft waargenomen , dat het Dier in deeze 

 Ziekte nooit zweet; zo dat deokelykdefcher-* 

 pe deeltjes der Vogten, die door de Huid ont«* 

 laft moeden worden , in het Lighaam bly ven. 

 , In Menfchen, aan de Watervrees geftorven , vindt 

 men doorgaans de Werktuigen der Zwelging 

 niet alleen , maar ook de Maag en 't Gedarm- 

 te , hier en' daar , met ontdeekiDg of het Vuur 

 bezet. Daar is veel Galagtig Slym in de Maag. 

 Het Bloed is in de Slagaderen ongemeen vloei- 



i.DErx. ustufv, baar 



