Van de H o n d ë n* (5 f 



dat men den Heelmeefter Petjt te danken heeft. i. ApoEfetd 



Men wry ft de Keel , Tanden en het Tandvleefch, XI IL 



van den dooden Hond, met een ftuk gekookt s^^ukI^* 



Vleefch , dat men vervolgens cenen leevenden 



Hond aanbiedt: indien hy het, al fchreeuwendé 



en huilende, weigert , zo (wil men) is de doo- 



de dol geweed, behoudens, niettemin 3 zo 'ei: 



Bloed ware in de Keel: maar, indien de brok 



van hem aangenomen en opgegeten vvordt, be-' 



hoeft toen niets te dugten. 



De Nuttigheid, welke de Ontleedkunde van Gebruik 



den Hond getrokken heeft ^ is groot. Hy heeft ^5" f^^ 



,. , t . 1 r / ^, , hond. 



AsELLiü? gediend tot het ontdekken van de Chyl- 



voerendé Vaten ; Pecqitetüs in het vinden van de 

 Chylbuis , die door de Borft loopt ; Harv^^us 

 om den Omloop van het Bloed aan te toonen ; 

 LowER en anderen tot de In- en Overtapping^ 

 en tot die Proeve, v/anneer men ziet^ dat hy, 

 de terugloopende Zenuw gebonden zynde , in 

 't geheel niet kan blaiten. Ja dit Dier maakt 

 liet voornaamfte Onderwerp uit van de Vergè- 

 lykendé Ontleedkunde , en om die reden heeft 

 de Kond al lang den naam gedragen van Mar^ 

 telaar der Geneeskundigen. 



■ Het Vleefch der Honden wordt van de Euro^- 'c Vleefdh 

 peaanen , in 't algemeen , niet tot Spyze ge- eetbaar» 

 bruikt , m.aar wel by de Inboorlingen van an- 

 dere Wereldsdeelen. De Chincezen maaken dé 

 Honden vet en Aagten ze gelyk onder ons de 

 Schaapen. By de Ingezetenen van Senegal en 

 Guinee, als ook by cenige Natiën van Amerika 

 1. D£EL. iisiuK. E ea 



