VAN D E K A T TEN. I09 



Dieren , die hun Voedzel niet van den Grond i. ApDESLi' 

 haaien: anderen in tegendeel vertoonen zyn XIV. 

 Hals vry lang. Daar zyn 'er ookj die, indee- Hoofd- 

 ze twyfeling, zig verbeelden , dat de Tyger ^*^ 

 maar een groot Soort van Luipaarden zy, en 

 anderen denken , of de gedaante der Vlakken 

 ook veranderen zou kunnen. Onder dit alles 

 fchynt 'er geen reden te zyn , öm dit Dier te 

 ontkennen , waar van Gesnerus de Afbeel- 

 ding gegeven en Aldrovandüs de Huid ge- 

 zien heeft, die met langv^erpige Vlakken 5 als 

 Striemen van 't geeflelen met Roeden, v^^as 

 getekend ; gelyk Johnston Tab. LIV. daar van 

 4e Afbeelding geeft , doch dezelve is , gelyk 

 die van Bontius , zo de Heer Brisson aaïimerkt, 

 gebrekkelyk in de gedaante van den Kop. 



De meefte Schryvers fpreeken ook van den Eigen- 

 Tyger als een zeer gemeen Dier , daar onder- ^^'^^PP^^* 

 tulTchen Plinius verhaalt , dat men te Rome , 

 alwaar de Praalzugt en Liefhebbery derKamp- 

 gevegten een menigte Wilde Dieren deedt ver- 

 zamelen 5 de Tygers zeer zeldzaam vondt. Hy 

 zegt, dat Augustus, by de Inwyding van het 

 Theater van Marcellus, na de Pantherdieren 

 by honderden vertoond te hebben , eenen Ty- 

 ger zien liet , die in een Hok beflooten was. 

 En tot geluk van 't Menfchdom zyn deeze 

 Dieren niet zeer gemeen op den Aardbodem. 

 ViRGiLius noemt den Tyger een allerwreedft 

 en allervlugft Roofdier, en de Berigten det 

 Hedendaagfchen ieeren ons , dat 'er geen zo 



. JL DfiKL. x: Stuk, Ver* 



