128 B E S C H R Y V I N G^ 



LAfdeel.^^f^o^ aanmerkt, byna onder alle Lugtftree- 



XIV. ken gevonden , zonder veel verfchil van gedaan- 



HooPD- IQ dan dat zy wat grooter dan de Huiskatten 



STUK 



zyn. Ook paaren zy dikwils met dezelven , en 

 de Jongen, daar van voortkomende, zyn ge» 

 lyk aan de andere Katten. Men kan de wilde 

 Katten niet gcmakkelyk tam maaken. In de 

 Zuidelyke deelen van Europa fchynen zy van 

 fierlyker koleuren te zyn dan in de Noordely- 

 ke Landen (*). 

 Eigen- De Kat is een ontrouw Huisgenoot, die men 

 fcbappen. j^jet dan uit noodzaaklykheid onderhoudt, om 

 van een ander nog fchadelyker Huisvyand , dien 

 men niet verjaagen kan , bevryd te zyn. Wei- 

 nig Menfchen zyn 'er, die de Katten houden 

 tot hun vermaak ; want , hoe zeer ook tam ge- 

 maakt, blyft hun zekere kwaadaartigheid by, 

 en de diefagtigheid is van haare natuur , zo 'c 

 fchynt , onaffcheidelyk. Met veel loosheid 

 weeten zy haar llag waar te neemen , en behen- 

 dig weg te fluipen , wanneer zy op de daad be- 

 trapt worden ; ontwy kende dus de wel verdien- 

 de ftrafFe en komende dikwils niet voor den 

 dag , eer men ze roept of lokt. Geheel ver- 

 fchillende van den Hond , die zig door Slagen 

 betert, kanten zy zig met verwoedheid daar 

 tegen aan , en fchynen niet dan grimmiger daar 

 door te worden , tot gevaar zelfs van den ge- 

 nen, die ze aanrandt. 



Het 

 f) 'c Zelfde, BlJidg. 535, 



