V A N D E K A T T E N. I53 



voor vermomde Tovcrhexen ^komende om heti. Afdeel» 

 Lyk weg te haaien : doch geen Gebeden, het Xiv. 

 maaken van KruilTen of' t fprengen van Wywa-.^TUK. 

 ter, waren van eenige kragt daar tegen. De 

 Heer Gxianger en de Priefter mogten zeggen 

 zo veel zy wilden , dat de Katten door de reuk 

 van 't Lyk derwaards gelokt waren ; zy konden 

 de Omftanders niet overtuigen, voor dat men, 

 de Poort geopend hebbende , de Dieren aan- 

 flonds op het Lyk zag fpringen en 't zelve zo 

 gretig gaan likken , dat zy hetzelve waarfchyn- 

 lyk, indien menze had laaten begaan , geheel 

 zouden opge vree ten hebben. 



De geheele Wereld weet 3 dat de Katten niet Zy willen 

 beflooten willen zyn. Zy beminnen de Vryheid ^^*^^ ^^^ 

 en een naauwe Gevangenis brengt ze in woede gyn, 

 en door wanhope tot razerny ; indien zy niet 

 by uitftek tam zyn. Zy fchynen nergens om 

 te denken , dan om haare verloffioge uit het be- 

 dwang. Schoon de Kat , zegt de Heer Lemb- 

 RY, de gedugtfte, grootfte en onvertzaagdfte 

 Vervolger is van Rotten en Muizen, Iaat zy ze 

 doch , in zulk een geval , ongekweld. Ik deed 

 eens , uit nieuwsgierigheid , een Kat in een Yze-^ 

 ren Kouw , waar in ik ook eenige Muizen liet 

 loopen : de Kat verroerde zig niet, maar bleef ^ 

 met haar gewoone deftigheid zitten ; en maak- 

 te geene pooging om op haar prooy aan te val* 

 len : de Muizen , in tegendeel ^ die in 't eerft 

 verfchrikt waren geweeft door de tegenwoordig, 

 heid van hunnen wreeden gemeenen Vyand, 

 i.D&kL, 11. sivK, 1 3 xikt^ 



